Porodično pravo reguliše odnose koji nastaju povodom formiranja porodice, njenog trajanja i eventualno, prestanka. Ovi odnosi zasnivaju se na vezi muškarca i žene, s jedne strane i rađanju i drugim oblicima srodstva, s druge strane. Ovim prirodnim vezama pravo daje normu i određuje njihov oblik i sadržinu. Porodično pravo je i deo pravne nauke. U ovom smislu kaže se da je porodično pravo posebna naučna disciplina. Ona se bavi sistematizovanjem pravnih normi, njihovim uopštavanjem i klasifikovanjem u određene pravne institute, iznalaženjem zajedničkih načela i kritičkim razmatranjem boljih i novih rešenja.

Postoje različite mogućnosti podele porodičnog prava. U pravnoj literaturi najčešće srećemo podelu na bračno, roditeljsko i starateljsko pravo. U bračnom pravu nalaze se pitanja u vezi sa sklapanjem braka, bračnim odnosima, bračnim statusom i prestankom braka. Bračno pravo reguliše i pitanja vezana za vanbračnu zajednicu. Razlog ovakvog svarstavanja treba tražiti u tome što je vanbračna zajednica uređena po uzoru na brak i što je broj odredbi o njoj suviše mali da bi se mogao konstituisati kao poseban deo porodičnog prava. Roditeljsko pravo na prvom mestu uređuje odnodže između roditelja i dece rođene u braku ili van braka ili usvojene. Sadržina ovog dela porodičnog prava sve manje odgovara ovakvom nazivu jer ovaj deo porodičnog prava uređuje mnogo širi krug pitanja od koji bi se ticala samo prava i dužnosti roditelja prema deci i obrnuto. Starateljsko pravo uređuje pitanja zaštite lica koja nisu u stanju da se staraju o sebi i samostalno štite svoja prava i interese. To su na prvom mestu deca bez roditeljskog staranja, a potom punoletna lica koja su nesposobna za rasuđivanje.